Je hebt gevochten. Voor je kind, je Innerlijke Kind, voor de mensen van wie je houdt, voor jezelf.
Nu het rustiger is, voel je iets wat je moeilijk kunt benoemen.
Niet ongelukkig. Niet gebroken. Maar ook niet helemaal jezelf.
Wie ben ik eigenlijk nog, los van die strijd?
Nu het rustiger is, voel je iets wat je moeilijk kunt benoemen.
Niet ongelukkig. Niet gebroken. Maar ook niet helemaal jezelf.
Wie ben ik eigenlijk nog, los van die strijd?